Activiteiten & Actueel

Polderbloeibelevenissen

Het kriebelt…..

De winter is prachtig, zeker nu ik naar buiten kijk en alles prachtig is berijpt. Maar dit moet zeker niet te lang gaan duren.

Al vroeg in december heb ik mijn lijstje klaar liggen met zaden die ik dit jaar wil opkweken. Een bezoek aan Zwijndrecht op de laatste dag van het jaar wordt dan ook steevast gecombineerd met een bezoek aan Vreeken Zaden aan de Voorstraat in Zwijndrecht. De laatste dag van vorig jaar heb ik mij er in de buurt uit laten zetten en ben ik van Vreeken naar ons logeer adres gelopen. Bijna alles was op voorraad en regelmatig kijk ik verlekkerd naar het stapeltje.

Een deel daarvan zijn koude kiemer. Deze moeten eerst op de vensterbank, dan een paar weken in de koelkast en vervolgens weer op de vensterbank. Daar wordt manlief niet zo vrolijk van, als de koelkast vol staat met kiembakken. Maar als je er op tijd bij bent, kun je ze buiten zetten en de winter het werk laten doen. Een deel van het zaad heb ik achtergehouden voor het geval het niet allemaal goed gaat. De rest staat buiten op het terras te wachten op de lente zon.

Als het eenmaal half maart is moet de rest er ook aan geloven en staan de vensterbanken weer vol met kleine kweekbakjes. Het is zo mooi om te zien, dat het ene na enkele dagen de kop al op steekt en andere soorten daar weken voor nodig hebben. Zodra het tweede paar blaadjes eraan komt, kun je vaak aan het blad de plant herkennen. Dan wordt het ook tijd om te verspenen, want anders worden het van die lange slappe plantjes. Alles gaat in de demontabele koude bakken die dan het achter terras bezet houden.

Verder loop ik in het vroege voorjaar regelmatig door de tuin om te zien wat er al begint te groeien en te bloeien. Lyrisch wordt ik van het eerste sneeuwklokje dat in knop staat. Of van de hamamelis (toverhazelaar) die eerste rode of gele bloemen laat zien. Verder zie je, dat de eerste helleborus bloeit en dat er in de andere planten al dikke knoppen zitten.

Tussendoor begin ik al voorzichtig met het schoonmaken van de borders. Elke veertien dagen wil ik de groene bak vol hebben met snoeiafval. Dat is nodig, omdat ik ieder jaar merk dat er toch heel veel “rommel” uit de tuin komt en ik niet met bergen afval wil blijven zitten.

De voortuin met heel veel helleborussen is vaak de eerste border die helemaal “af” gemaakt wordt. Nadat al het blad is verwijderd en de grassen zijn geknipt, loop ik de border nog even na op onkruid en maak de grond iets los. Regelmatig vind ik dan ook huisjesslakken die net onder de grond liggen. De huisjes zitten vaak nog dicht en voordat ze klaar zijn met hun winterslaap en zich kunnen voortplanten zijn ze al verwijderd. De grond wordt daarna bedekt met een laagje tuinaarde. Voor mijn gevoel is zo’n border dan pas echt “voorjaarsklaar”.

Het is in deze periode af en toe een uurtje de tuin in, omdat het toch vaak te koud en of te nat is.

Maar ik kan niet wachten totdat ik weer hele dagen kan buiten spelen…..

Ellen Nelis

meer
23
Jul
Volkstuin: regen
22
Jul
Holy Smoke - Blik op de Tuin (807) week 29/2017